Konfirmanten får ett dikt

Dikte frå Konfirmanten

Æg kåmm te Nærbø i 2005,
fekk nye familie å ett nytt hjemm.

Ei storesystar va goe å ha,
hu fekk framm smile å gjore meg gla.

Kæ helle hu på mæ nå,
dette må æg få sjå, jeddna læra, å tenka litt på.

Kjeks æ å varte minn store favoritt,
å i skabe sjå farmor, ja der får æg snoga titt.

Sjå bestemor he æg våre mæ på dæ messta,
å fått bagar- å skreddarevnene testa.

Far he lært mæg å broga krefte å slåss,
å mor du lærte mæg å snakka så enn fåss.
Jaffal nårr æg va enn liden gutt,
æg vekse jo te, å då tæge sellfølgele tyde slutt.

Æg vett att dæ æ’kje lett å læsa tanka,
tåle deffår litt mas, når dåkke informasjon vil sanka.

Sjå faffar får æg læra mange løggne or,
å mæ lide klær på tur, me i litt høgare tempo for.

På skulen æg bara skrøyd får,
kåra te jillaste gutten dæ æ dæ'ikkje mange så slår.

mor, husa du bag sofaen, mæ lyktå,
då vart dæ lettare mæ denn der trøttane læseyktå.

Mor, du æ mitt levane leksikon uansitt,
dæ æ deffår æg he låv te å spørra å masa titt.

Far du he trænt åss i foball si me va små,
æg håbe du rive dæg litt mindre i håret nå.

Æg kose megg på banen støtt,
ei låvane foballkariæra æ jeddna født.

Takk fårr dikte, så æg ikkje visst åmm,
dæ va jo litt av enn øveraskelse så kåmm.

30.04.2016

Litt sånn der løyen vri.... pling... pling... morå ræise sæg å sæie hun ska nå læsa et dikt så Konfirmanten he skreve.... å han ser jo ud så et stort spørsmålstegn... Sjølsakt æ dæ mor sjøl så he skreve diktet.